Kategoria: 5. Badanie nieniszczące (NDT)

Obowiązkowa metoda kontroli każdego złącza, realizowana na czterech etapach – od przygotowania elementów po ocenę złączy po naprawach. Norma PN-EN ISO 17637 precyzuje warunki oświetlenia, geometrię obserwacji i wymagania dotyczące kwalifikacji personelu.

Metoda wykrywa wyłącznie nieciągłości otwarte na powierzchnię i może być stosowana na wszystkich materiałach nieporowatych, niezależnie od ich właściwości magnetycznych. Jej skuteczność zależy od starannego przygotowania powierzchni oraz zachowania kolejności etapów badania wg PN-EN ISO 3452

Wykrywa nieciągłości powierzchniowe i podpowierzchniowe w materiałach ferromagnetycznych, w tym mikropęknięcia i wady niewidoczne w badaniu wizualnym. Badanie wykonuje się zgodnie z normą EN ISO 17638.

Objętościowa metoda NDT szczególnie skuteczna w wykrywaniu wad płaskich – pęknięć i przyklejeń – które są trudne do uchwycenia w radiografii. Umożliwia ocenę wewnętrznej struktury złącza na całym przekroju.

Metoda objętościowa umożliwiająca uzyskanie trwałego obrazu wnętrza złącza w postaci radiogramu. Niezgodności odwzorowane są jako różnice w zaczernieniu wynikające ze zróżnicowanego pochłaniania promieniowania przez materiał i występujące w nim wady.

Certyfikat NDT wg PN-EN ISO 9712 jest ważny przez 5 lat – artykuł omawia dostępne ścieżki jego odnowienia oraz różnicę między odnowieniem a recertyfikacją po 10 latach.

Norma PN EN ISO 5817 odnosi się do oceny spoin przy użyciu badania wizualnego i określa dopuszczalne wymiary i kryteria akceptacji niezgodności spawalniczych w złączach spawanych, opierając się na systemie numeracji z PN EN ISO 6520-1. Wprowadza trzy poziomy jakości (B, C, D).